معماری داخلی
اردیبهشت 24, 1399 0

معماری داخلی

تعاریف متفاوتی از معماری داخلی وجود دارد. اما شاید برای درک راحتر این موضوع قبل از هر چیزی باید درک از تعریف معماری داشته باشید. به زبان ساده می‌توان گفت هنر معماری به معنای طراحی ساختمان‌ها و فضای بین آنهاست. البته در عمل باید به تعریف معماری نگاهی پیچیده‌تر داشت. معماری فراتر از دانش نقشه کشی و طراحی نقشه ساختمان، خلق فضا با استفاده بهینه از فضا، خلاقیت، شناخت نیازهای انسان و… است؛ تا در نهایت محیطی برای توسعه زندگی و بهبود شرایط آن برای انسان فراهم کند.

وجود این عملکردها و ویژگی‌ها در معماری داخلی ساختمان پر رنگ‌تر است. چراکه طراحی فضای داخلی هر ساختمانی ارتباط تنگاتنگ‌تری با ساکنان آن دارد. در نهایت طراحی فضای داخلی ساختمان‌ها را بر اساس نکات گفته شده، معماری داخلی می‌نامند.

تفاوت معماری داخلی با دکوراسیون داخلی در چیست؟

چند دهه گذشته، عوامل زیادی باعث افزایش ابهام این موضوعات شده اند، از جمله ارتقاء آموزش طراحی داخلی. این موضوع به نوبه خود دامنه این حرفه را افزایش داده و سبب شده است که طراحان داخلی زیادی بیشتر با جنبه های تکنیکی و معماری طراحی داخلی درگیر شوند و کمتر به دکوراسیون بپردازند.

نیازهای در حال تغییر جامعه مدرن، نقش طراحان داخلی آگاه از معماری را بسیار برجسته ساخته است. به صورت جزئی، یک ساختمان اغلب داخل آن طراحی شده و پوسته اصلی آن بدون تغییر می ماند. این گونه پروژه های نوسازی در حوزه معماری داخلی می باشد.

به بیان ساده تر، طراحی داخلی بیشتر مربوط به جنبه هنری ساختمان می باشد و معماری داخلی بیشتر با علم آن ارتباط دارد.

معماری داخلی شامل مفهوم سازی و تحقق فضای داخلی یک ساختمان با یکپارچه سازی جنبه معماری با طراحی فضای ساخته شده است. از طرف دیگر طراحی دکوراسیون داخلی بیشتر مربوط به مدیریت فضا و جذابیت زیبایی فضای داخلی پس از تحقق ساختار است.

معماری داخلی مدرن

سبک و سیاق معماری داخلی مدرن در سال 1919 توسط عده ای از طراحان اروپایی ،  مکتب باوهاوس (bavhas architecture) آلمانی ابداع شد .مکتب باوهاوس در معماری ، بکارگیری فرم و عملکرد در هر نوع طراحی را مطرح میکند . در سبک معماری داخلی مدرن از خطوط و اشکال ساده استفاده می شود و تاکید آن بر کاربرد و عملکردگرایی است ، به طوریکه عناصر تزیینی غیر ضروری کاملا حذف شود . به عقیده بعضی افراد ، سبک معماری داخلی مدرن ، بسیار سرد و بی روح یا بیش از حد ساده و خشن است اما اگر درست برنامه ریزی شود ، حس سادگی و  آرامش را برایتان به ارمغان می آورد .

معماری داخلی مدرن

کاملا از فضاهای موجود استفاده کرده و ضمن بهره گیری کامل از محیط ، با استفاده از تکنیک های خاص معماری ، برای اپارتمان ها و فضاهای بسیار کوچک مناسب می باشد . سادگی طرح ، فرم های هندسی خاص ، استفاده از رنگ های تند در کنار رنگ های خنثی و ترکیب بندی های غیر متعارف از ویژگیهای اصلی این سبک است .
معماری داخلی ساختمان صرفا جنبه بصری یا ظاهری فضاهای بسته نیست بلکه هدف آن بیشتر برای کاربردی کردن فضا و بهینه سازی استفاده های خاص یک محیط می باشد . به طور کلی میتوان به فرایند عملکردی ، زیبایی شناسی و راهبردی برای رسیدن به هدفی خاص ( کاربری بالا ازمحیط ،زندگی بهینه و پویایی ) اشاره کرد .

در راستای تحقق این اهداف ، معمار داخلی موفق ، علاوه بر رعایت موارد بالا ، باید پاسخگوی تغییرات اقتصادی ، تکنولوژیکی و …… باشد .

به عنوان یک فعالیت انسانی ، معماری داخلی ، دارای سابقه ای طولانیست اما به عنوان یک تخصص و حرفه و دوره دانشگاهی اخیرا مطرح شده است . بسیاری از معماران داخلی پیدایش معماری  و دکوراسیون داخلی  را به عنوان تخصصی مجزا ،  مربوط به اوایل قرن بیستم می دانند . در دهه 1940 عنوان های (معماری داخلی) و( معمار داخلی ) توسط افرادی که اینگونه فعالیت ها را ارایه میدادند مطرح شد . بعد از جنگ جهانی دوم هتل ها ، ادارات ، مدارس و …. از لحاظ طراحی و ترکیبات ساختار فضایی اهمیت ویژه  ای پیدا کردند .

 به طور کلی می توان عملکرد معماران داخلی را به دودسته تقسیم کرد : 

1- عملکرد مسکونی

2- عملکرد خدماتی برای فضاهای اداری و …

در حال حاضر با پیشرفت تکنولوژی و تغییر نیازهای افراد ، معماری داخلی نیز حرفه ای رو به رشد است.

هفت اصل مهم در معماری داخلی 

1)    نور
2)    فضا
3)    فرم
4)    بافت
5)    رنگ
6)    شکل
7)    حجم
یک معمار داخلی حرفه ای با استمداد و رعایت این نکات ذکر شده ، می تواند به خلق آثار و فضاهای خاص داخلی مبادرت ورزد .

معماری داخلی فضای نشیمن و پذیرایی

بسته به شرایط و متراژ زمین، در بیشتر مواقع فضای نشیمن و پذیرایی منازل
مسکونی امروزی با هم مشترک هستند. اما به صورت کلی در وضعیت ایدآل
برای معماری داخلی فضاهای مسکونی، این دو فضا از همدیگر جدا هستند.
اتاق پذیرایی پذیرایی فضایی عمومی و اتاق نشیمن فضایی نیمه خصوصی در خانه محسوب می شود.

فضای پذیرایی از مهمان بزرگترین بخش خانه است که کمترین استفاده از آن صورت می گیرد.
بهترین نور را برای این قسمت از خانه در نظر می گیرند که معمولا این نور در ایران نور جنوب و جنوب شرقی است.
در صورت امکان با وجود بازشوها و پنجره ها بهترین دید از فضای باز و حیاط خانه را
برای این فضا تعیین می کنند. شومینه را در این بخش از خانه قرارداده و در صورت نیاز در ویلاها ارتباط مستقیم آن را به حیاط فراهم می کنند.

با توجه به اینکه نشیمن فضایی نیمه خصوصی در منزل است،

کنترل دید در آن اهمییت دارد، در صورت مجزا بودن این بخش از فضای
پذیرایی تلاش می شود، مهمان خانه به نشیمن دید نداشته باشد. در
مقایسه با اتاق پذیرایی فضای کوچکتری دارد و معمولا تلوزیون در دکوراسیون
این بخش از خانه قرار داده می شود.

فضای نشیمن نیازمند دسترسی مستقیم
به آشپزخانه است و اپن آشپزخانه رو به آن طراحی می شود. همانطور که
در مطلب جهت های تابش نور طبیعی و تاثیر آن در معماری داخلی ساختمان گفتیم
نور جنوب و شرق برای این فضا مناسب هستند. اتاق نشیمن فضای دنجی
برای آرامش اعضای خانواده است که می تواند مانند پذیرایی، دیدی مناسب به حیاط داشته باشد.

معماری داخلی

طراحی داخلی آشپزخانه

آشپزخانه فضایی کاربردی است که انتظار می رود با توجه به نوع فعالیت هایی
که در آن صورت می گیرد مساحتی قابل قبول داشته باشد.
طراحی مثلث کار در آشپرخانه و رعایت فاصله ها بین اجزای
اصلی آن (سینک ظرفشویی، اجاق گاز و یخچال) موجب می شود
تا روند کار در آن راحتتر و سریع تر به نتیجه برسد. نور شمال برای این
بخش از خانه کفایت می کند. وجود دسترسی از پارکینگ و ورودی به این فضا
لازم است تا بتوان مواد اولیه خریداری شده برای غذا را سریعتر و دور از چشم
مهمانان به آشپزخانه رساند. فضای غذاخوری بدون هیچ اختلاف
سطحی در مجاورت آشپزخانه قرار می گیرد. با این کار احتمال بروز اتفاقاتی
مثل ریختن غذاها در هنگام جابجایی کاهش می یابد. بهتر است که مادران در هنگام کار در آشپزخانه دید کافی به فضای بازی کودکان داشته باشند.

دکوراسیون و معماری داخلی اتاق غذاخوری

 ابعاد این فضا باید به گونه ای باشد که یک ست میز غذاخوری و صندلی ها را به راحتی در خود جای دهد.
علاوه بر ارتباط با آشپزخانه، فضای غذاخوری باید با اتاق پذیرایی منزل نیز در ارتباط باشد.
در این صورت مهمانان بدون دیدن بخش های خصوصی خانه بدون هیچ فضای واسطی
وارد غذاخوری خواهند شد. در طراحی فضاهای امروزی محدوده غذاخوری تنها با مبلمان آن قابل تشخیص بوده و حد و مرزی مانند دیوار ندارد.

بزرگترین اتاق خواب خانه با نام های اتاق خواب اصلی، اتاق خواب والدین و اتاق خواب
مستر شناخته می شود. کمد لباس در این اتاق بزرگتر از دیگر اتاق خواب ها است و
در صورت امکان سرویس بهداشتی مجزا دارد.

نور شرق و شمال گزینه های خوبی برای اتاق خواب ها هستند .

اتاق خواب های دیگر با توجه به مساحت و مبلمان مورد استفاده در دکوراسیون آنها قابل تشخیص هستند.

 در منازلی با متراژ بیشتر، امکان دارد که صاحبخانه ترجیح بدهد تا برای مهمان اتاق
خوابی مجزا در نظر بگیرد. این اتاق در بخش اتاق خواب های اعضای خانواده
(فضای خصوصی منزل) قرار نمی گیرد و سرویس بهداشتی مجزا خواهد داشت.
موقعیت قرار گیری اتاق خواب مهمان در پلان معماری به صورتی است که با ورودی و آشپزخانه در ارتباط باشد.

طراحی داخلی سرویس بهداشتی و حمام

سرویس بهداشتی و حمام ها نیازمند دریچه های کوچکی برای تهویه هوا هستند
که این دریچه ها با فضای بیرون و هوای آزاد در ارتباطند. در صورت امکان وجود یک سرویس بهداشتی در نزدیکی ورودی خانه شرایط ایدآل را فراهم می کند.

به طور خلاصه

معماری داخلی برقراری تعادل بین هنر و علم طراحی فضای داخلی با استفاده
از تمام عناصر ساخت می باشد. معماران داخلی علاوه بر داشتن دانش کافی
در زمینه معماری، به توسعه و بهبود حس دریافتی از فضا می پردازند و در واقع معماری را از نقطه نظر ساکنان آن انجام می دهند.

طراحی داخلی یک حرفه گسترده ای است که تمام جنبه های برنامه ریزی و
طراحی فضاهای داخلی را در محیط ساخت در نظر دارد. مهم ترین بخش حرفه
یک طراح داخلی، داشتن هنر و علم درک رفتار مردم به منظور ایجاد فضاهای کاربردی خلاقانه می باشد.

دکوراسیون داخلی با دکوراسیون یا هنر فضا شامل وسایل و مبلمان و تم رنگی، پارچه، نورپردازی و … سر و کار دارد.